1- داستان میلاد و تجسم:
یک زوج معمولی به اسم مریم و یوسف باهم دیگر نامزد بودند و قرار بود که باهم ازدواج کنند، که یک اتفاق عجیب و استثنایی رخ داد. جبرائیل فرشته بر مریم باکره ظاهر شد و گفت: "ای تو فیض یافته ، خداوند با توست و تو در بین زنان مبارک هستی، نترس، تو پسری خواهی زایید و نام او را عیسی (یعنی نجات دهنده) خواهی نهاد، او بزرگ خواهد بود و پسر حضرت اعلی خوانده خواهد شد و پادشاهی او پایان نخواهد داشت." وقتی مریم این را شنید سئوالی بسیار منطقی کرد. او گفت:" که این چگونه خواهد شد چون من باکره هستم و مردی مرا لمس نکرده است " و فرشته به او گفت:"روح القدس بر تو می آید و قوت حضرت اعلی بر تو سایه خواهد افکند از اینرو آن مولود مقدس و فرزند خدا خواهد بود." و مریم فروتنانه در حالیکه نمی فهمید چه در او می گذرد گفت:"من کنیز خدا هستم." بعد از آن مریم پیش الیصابات مادر یحیی رفت که 6 ماه قبل از او به طور معجزه آسای حامله شده بود و 3 ماه باهم خدا را پرستش کردند.
وقتی یوسف از ماجرای حامله شدن مریم باخبر شد احتمالا خیلی ناراحت شد، با اینکه مریم احتمالا موضوع را برای او توضیح داده است ولی او نمی توانست آن را باور کند و او متواضعانه به جای اینکه به فکر مجازات و سنگسار مریم (طبق سنت آن زمان) باشد، خواست او را را رها کند، در این فکرها بود که فرشته در خواب بر یوسف آشکار شد و گفت: "از ازدواج با مریم مترس، زیرا آنچه در او قرار دارد از روح القدس است و این همان پیشگویی اشعیایی نبی 700 ق م است که اینک باکره حامله شده، پسری خواهد زایید و او را عمانوئیل یعنی خدا با ما می نامند." اطاعت بعنوان درس مهمی است که ما می توانیم از مریم و یوسف در میلاد مسیح یاد بگیریم.
وقتی زمان آن رسید که عیسی (خدای کامل که خدای کامل و انسان کامل شد) از مریم باکره مادر خداوندمان عیسی مسیح (لوقا 1:43) بدنیا بیاید، یوسف چون از بیت لحم شهر داود طبق پیشگویی اشعیا 11:1 و میکاه 5 :2 بود به فرمان پادشاه برای سرشماری همراه مریم به آنجا رفت، احتمالا برای اینکه بسیاری به این شهر آمده بودند جایی برای استراحت و وضع حمل مریم پیدا نشد، بنابرین در آخوری محقر و احتمالا کثیف مسیح به دنیا آمد، این پیغام نیز برای ما مهم است که امروز هم مسیح می تواند در قلبهای کثیف و گناه آلود ما ساکن و به ما قلبی تازه ببخشد، به قول جان میلتون اگر عیسی هزاران بار دیگر متولد گردد و هزاران بار دیگر معجزات بکند و هزاران بار مصلوب گردد و قیام کند ولی در قلب ما وارد نگردد هیچ فایده ای برای ما ندارد.
بعد از تولد مسیح فرشتگان پیغام خوش تولد منجی را به ساده ترین افراد جامعه آن زمان یعنی شبانان رساندند. کلام خدا می گوید که شب بود و شب، تاریکی و سرما نشانه گناه و ناامیدی است و پیغام کریسمس پیغام امید برای ناامیدان و آزادی برای گناهکاران است. فرشته به شبانان گفت:"بشارتی برایتان دارم که برای تمامی قوم است، امروز در شهر داود نجات دهنده ای به دنیا آمد که مسیح خداوند است. " و ناگاه گروهی عظیم از فرشتگان آمدند و سرود معروف "جلال بر خدا در آسمان و صلح و سلامتی بر مردمانی که برزمین مورد لطف اویند " را سرائیدند. شبانان وقتی به آخور رسیدند و عیسی و مریم و یوسف را دیدند، عیسی را پرستیدند و اخبار این رویداد را به همه بشارت دادند، آنها نمی توانستند بی تفاوت بمانند، با اینکه آنها فقط نوزادی را دیدند که گریه می کرد ولی شاید می دانستند این همان پسری است که در اشعیا 9:6 خدای قدیر و سرور سلامتی و عجیب و مشیر نامیده شده است.
با تولد مسیح، ستاره ای، هدایتگر مجوسینی دانش دوست از امتها شد تا نشانگر این باشد که این نجات برای همه قشر مردم و همه امتها می باشد، مجوسین نیز وقتی به مسیح رسیدند او را پرستیدند و هدایای خود را تقدیم کردند.
همانطور که در زمان مصلوب شدن و قیام او شاهد حضور فرشتگان و اتفاقاتی در طبیعت (مثل تاریک شدن هوا و زلزله هستیم ) در زمان میلاد او نیز فرشتگان حضور داشتند و ستاره ای در آسمان با درخشش باعث هدایت شد. مردمی که با این رویدادها برخورد کردند، بعضی ها مثل هیرودس دشمنی کردند، بعضی ها مثل فریسیان و کاتبان با اینکه اشاره تورات را در مورد محل تولد مسیح فهمیدند، بی تفاوت ماندند و بعضی نیز مثل یوسف و مریم، شبانان و مجوسین به آن ایمان آوردند. سئوال مهم این است، عکس العمل ما امروز نسبت به این نوزاد چه است؟
2- اهداف و نتایج میلاد مسیح و تجسم خداوندمان چیست؟
اگر مسیح به دنیا نمی آمد، خدا با ما نمی بود، پیروزی بر گناه، مرگ و اسارت و شیطان وجود نداشت، امید و کلیسا و ایمانداری وجود نمی داشت و راه و راستی و حقیقت مکشوف نمی گشت.
مسیح تنها کسی است که از روح القدس و تنها کسی است که از باکره متولد شده است. مسیح تنها کسی است که زمان تولد خود را خود انتخاب کرد و با خواست خود به دنیای ما آمد و تنها کسی است که آمد تا بمیرد تا ما نجات یابیم.
2-1: آشکار شدن حقیقت بوسیله تجسم:
بوسیله تجسم مسیح حقیقت هستی کاملا آشکار شد. آنچه باعث نجات من شد ، اطمینان از حقانیت مسیحیت بود. بعضی ها می گویند چطور می شود خدا محدود شود، این مخالف فلسفه و عقل است. ما قبول داریم که تجسم خدا بطور کامل با عقل و فلسفه قابل درک نیست ولی نه به علت متناقض بودن با آن، بلکه به این خاطر که حقیقت بالاتر از عقل و منطق و فلسفه انسانی است. ما خیلی چیزها را در مورد خدا نمی فهمیم ولی می پذیریم و این در همه ادیان مشترک است. حال ما معتقد به خدای جسم پوشیده و انسان شده هستیم چون انجیل و مکاشفه خدا ما را با چنین خدای آشنا می کند.. اسقف دهقاتی از اسقفان ایرانی و پدر شهید بهرام دهقاتی از شهیدان کلیسای ایران می گویند:"کدام پادشاه بزرگتر است، آن که بر تخت خود می نشیند و شاهد بدبختیهای مردم خود است، یا آن پادشاهی که به میان مردم می رود و در دردهای آنها شریک می گردد" پس می بینید که اگر خدای هست خیلی منطقی است که این خدا خود را آشکار کند و محبتش را با سهیم شدن در مشکلات و بدبختیهای ما نشان دهد. پس بییاید تصمیم بگیریم برای حقیقت آشکار شده خدا ارزش بیشتری قائل شویم.
2-2: آشکار شدن محبت خدا بوسیله تجسم:
اگر فرزند کسی گم شود آیا او می تواند راحت روی مبل بنشیند و در حالیکه قهوه می خورد تلویزیون نگاه کند و منتظر بازگشت پسرش باشد و یا اینکه همسایگان را به دنبال پسرش بفرستد. حال ما چطور انتظار داریم که وقتی انسان گناهکار چنین محبتی را دارد ، خود خدا که آفریننده این انسان است چنین محبتی نداشته باشد ، تجسم مسیح نتیجه مستقیم محبت خدا نسبت به انسان است. همه ادیان از محبت و رحمت خدا صحبت می کنند ولی تنها در مسیحیت است که خدا به دنبال نجات انسان گمشده است ، تنها در مسیحیت است که محبت خدا ثابت می شود (رومیان5:8) و آشکار می شود (یوحنا 3:16) . تجسم مسیح پیغام عشق خداوند به انسان گناهکار است. امروز دنیا محتاج محبت است و تنها چیزی که می تواند این خلاء محبت را در انسان کامل از بین ببرد حضور خدا در زندگیهای مردم است.
2-3: آشکار شدن نجات خدا بوسیله تجسم:
آتاناس قدیس می گوید :"انسان نمی تواند خود را نجات دهد، فقط خدا می تواند ما را نجات دهد و چون عیسی نجات دهنده ما است، پس عیسی خداوند است." پیامبران نمی توانستند ما را نجات دهند چون خودشان هم گناهکار بودند، تنها مسیح بعنوان یگانه قدوس و یگانه خدا - انسان کامل می تواند خدا را به انسان و انسان را به خدا نزدیک کند. مسیحیت یک فرق اساسی با همه دینها دارد، در همه دینها انسان سعی می کند به خدا برسد که نمی تواند به خدا برسد، ولی در مسیحیت خدا به وسیله تجسم مسیح به کمک و نجات انسان می رسد. مسیح بعنوان یگانه شخص بدون گناه با خون پر ارزش خود توانایی دارد تا تمام کسانی را که از صمیم دل توبه می کنند و ایمان می آورند نجات کامل ببخشد.
2-4: ما بوسیله تجسم مسیح فرزندان خدا می گردیم.
از شما یک سئوال می خواهم بکنم "چرا ما فرزندان خدا می شویم؟" .... اگر ما خودمان خود را فرزندان خدا بنامیم افراد بسیار مغروری هستیم ولی ما فرزندان خدا هستیم چون خدا این قدرت و اختیار را به ما داده است تا فرزندان او شویم (یوحنا 10:1-12) . ما بوسیله تجسم حیات جاودان می یابیم. امروز مردم در آرزوی زندگی طولانی تر هستند ولی هدیه مجانی حیات جاودان را رد می کنند! بوسیله تجسم مسیح دوران فیض و رحمت جایگزین دوران شریعت شد. بوسیله تجسم مسیح ما اطمینان از آمرزش گناهان و پیروزی بر شیطان، گناه، دنیا و مرگ می یابیم. بوسیله تجسم مسیح ما آزادی از همه اسارتهایمان می یابیم همانطور که کلام خدا می گوید:"اگر پسر کسی را آزاد کند او در حقیقت آزاد خواهد بود". بوسیله تجسم ما امکان پر شدن از روح القدس و یافتن شفا جسمانی و روحی و روانی را می یابیم. در تجسم مسیح خود را خالی کرد تا ما از برکات آسمانی پر گردیم.
2-5: تجسم مسیح ضمینه را برای درک کامل ما فراهم کرد:
Sammy Tippit در مورد مسیح می گوید:"او آنقدر انسان بود که انگار خدا نبود و آنقدر خدا بود که انگار انسان نبود " بله او کاملا انسان بود و همانطوریکه اگر او را پاینتر از خدا بدانیم مثل شاهدان یهوه و مورمونها مرتد هستیم، همینطور اگر او را کمتر از یک انسان بدانیم مثل فرقه علم مسیحی مرتد هستیم. مسیح چون انسان بود پس او کاملا ما را درک می کند، او مشکلات ما را، وسوسه های ما، محدودیت های جسمی ما و مشکلاتی که بر روانمان تاثیر می گذارد را می فهمد بنابرین او بهترین کسی است که می تواند ما را کمک کند چون به عنوان خدا توانایی کمک به ما را نیز دارد.
2-6:بوسیله تجسم امکان شناخت بهتر و کاملتر خدا برایمان فراهم شد:
من هر چقدر هم بخواهم در مورد کسی که شما او را ندیده اید صحبت کنم، شما باز درک و شناخت درستی از او نخواهید داشت نسبت به آن زمانی که با خود او ملاقات کنید. خدا هم در مسیح آشکار شد تا ما دقیقا طرز فکر خدا را که در مسیح بود ببینیم و تعالیم و خواسته های او را بهتر درک کنیم. مسیح هر آنچه می گفت خود عملی می کرد. او گفت " گناهکاران را دوست بدارید " و خود اینکار را کرد و روی صلیب همه ما گناهکاران را بخشید. او امروز هم می خواهد ما را ملاقات کند تا شناخت ما از او غنی تر گردد.
2-7: تجسم مسیح امید و امکان زندگی مقدس را برای ما فراهم کرد:
مسیح با اینکه کاملا وسوسه شد و حتی از ما خیلی شدیدتر و بدتر وسوسه شد ولی گناه نکرد و ما خوانده شده ایم که شبیه مسیح شویم.(افسسیان4:13 ، غلاطیان 4:19) ما خوانده شده ایم تا مقدس و کامل باشیم. یکی از پیغامهای کریسمس این است که ما به شباهت مسیح برسیم و در قدوسیت و محبت رشد کرده تا مثل او گردیم.
*موارد دیگری که می توان در مورد میلاد مسیح و تجسم خداوندمان گفت این است که:
1- میلاد داستان ملاقات خدا از انسان است. افراد مختلف در مقابل مسیح کودک عکس العملهای مختلفی را نشان دادند. عکس العمل ما امروز چه است؟
2- میلاد درس فروتنی است. اول فروتنی خود خدا. فروتنی مریم با اینکه نمی فهمید در او چه می گذرد ولی به خدا اعتماد کرد. فروتنی یوسف که با اینکه در معرض هر حرفی از اطرافیان قرار می گرفت ولی به خدا اعتماد کرد. فروتنی مجوسین که با آن همه علم و دانش وقت زیادی را صرف کردند تا هدایای خود را به نوزادی بدهند که می دانستند پادشاه جهان است. اگر خود خدا خود را فروتن کرد ، ما کی هستیم که هنوز به خود می بالیم؟
3-همچنین میلاد درس اطاعت و ایمان را به ما می آموزد.
3- وظایف ما نسبت تجسم مسیح چیست؟
امروز دنیا به خدا بیش از هر زمانی احتیاج دارد، هر روز حدود 200 هزار نفر در دنیا می میرند، مردم بسیاری متاسفانه به ادیان دروغین ایمان دارند و مردم بسیار دیگری زندگی را در بی تفاوتی و گناه و افسردگی و سرگردانی بسر می برند. مخصوصا در این روزهای سال نو که خیلیها با مشروبات الکلی و روابط نامشروع سعی می کنند خود را شاد سازند، خدا از ما انتظار دارد که همچون مریم مسکن خدا باشیم و زندگیهایمان مثل استخوانها و بیابان خشک شده و مثل درخت بی ثمر نباشد. در این روزهای تجسم و سال بیایید تصمیم بگیریم که هر روزمان روز خدا باشد. از وقتها و استعدادهایمان برای خدمت به مردم و انتشار بوی خوش مسیح که همان رایحه محبت و تقدس است، استفاده کنیم. بیاید تصمیم بگیریم از زندگی مردان خدا و قهرمانان کتاب مقدس سر مشق بگیریم. مثل خنوق با خدا در تمام طول زندگیمان راه رویم. مثل ایوب باعث افتخار خدایمان باشیم. مثل ایلیا پر از روح غیرت باشیم. مثل دانیال روی زانوهایمان با دعا پیروزی را بدست آوریم. مثل پولس رویایی برای خدمت داشته باشیم و در جهت تحقق رویاییمان تلاش کنیم. مثل زکی باجگیر، راحاب فاحشه توبه عمیق بکنیم و اجازه دهیم خداوند کار عظیمی در ما انجام دهد. مثل اشعیا خدا را ملاقات کنیم و مثل موسی در حضور او بمانیم تا بدرخشیم. مثل مریم مادر عیسی اطاعت و فروتنی را بیاموزیم و مثل مریم خواهر مارتا عاشق مسیح باشیم و همه چیزهایمان را فدای او کنیم. مثل پطرس حاضر به پرداختن بها باشیم و مرگ برای خدا را افتخار بدانیم.
در این پایان با ایمان به حضور او برویم، فرصتی است تا دلهایمان را به حضور او بریزیم، ما دو راه در پیش داریم یا مثل اسرائیل در جا بزنیم و سفر 11 روزه را 40 سال معطل کنیم و یا امسالمان سال پسندیده خداوند باشد. سالی که خدا می تواند حتی محصول و برکات سالهای گذشته را نیز به ما بدهد. خدا می خواهد همانطور که زندگی شبانان و مجوسین را دگرگون کرد و آنها دیگر هرگز انسانهای گذشته نبودند، زندگی ما را هم امروز دگرگون سازد.
دعا کنیم.
